ORPHEAS-ΟΡΦΕΑΣ
ΓΝΟΥΣ ΠΡΑΤΤΕ - ΜΑΝΘΑΝΩΝ ΜΗ ΚΑΜΝΕ (Δελφικά παραγγέλματα)
«ΓΙΑ ΕΝΑ ΣΤΑΥΡΟ ΑΠΟ ΧΡΥΣΟ»
Στο ξωκλήσι Αι-Γιώργη, θέση Μπουστανιάου ζούσε μια εποχή
ο Κήτα Λούτσος, ο Καλόγηρος, γνωστός στην γύρω περιοχή
λέγανε δήθεν πως πιο κάτω είχε σκάψει
και θησαυρό από χρυσό είχε ξεθάψει
για ένα σταυρό από χρυσό
στην Μάνια έγινε φονικό
τον Καλόγηρο τον διέρρηξαν
τον σκότωσαν, στον ποταμό τον έριξαν
κάποιοι άνθρωποι απ το χωριό ψέματα όρκο δώσανε
για τον φόνο του Κήτα Λούτσου της αλήθειας τα νερά θολώσανε
από αντιζηλία και γινάτι άλλους συκοφαντήσανε
γι’ αυτό τον λόγο αθώους ανθρώπους φυλακίσανε
μεγάλο έγινε φονικό
για ένα σταυρό από χρυσό
τον Κήτα Λούτσο τον διέρρηξαν
τον σκότωσαν , στον ποταμό τον έριξαν
ήλθε η ώρα κι ο φονιάς την τελευταία του πνοή ν’ αφήσει
που απ΄ ένα διπλανό χωριό ήλθε να κλέψει να δολοφονήσει
βασανιζόταν, δεν μπορούσε πια να ξεψυχήσει
στο σπίτι του ήλθε ο Παπάς να τον ξομολογήσει
για ένα σταυρό από χρυσό
στην Μάνια έγινε φονικό
τον Καλόγηρο τον διέρρηξαν
τον σκότωσαν, στον ποταμό τον έριξαν
Παπά μου ήταν μια μαύρη μέρα , ο θεός να με συγχωρέσει
εγώ, με τα χέρια μου του Καλόγηρου την ζωή έχω αφαιρέσει
Ωχ, ο δόλιος ζημιά μεγάλη έκανα στη Μάνια, ήταν η ώρα η κακή
γι’ αυτό βγάλτε τους αθώους ανθρώπους από τη φυλακή
για ένα σταυρό από χρυσό
στην Μάνια έγινε φονικό
τον Καλόγηρο τον διέρρηξαν
τον σκότωσαν, στον ποταμό τον έριξαν
Παναγιώτης Β. Ζώγας, Πέμπτη, 07.04.2011
(Μάνια είναι στην διάλεκτό μας η Παλαιομάνινα, Κήτας=Χρήστος)
Ich werde gezwungen...
Ich werde gezwungen vergesslich zu sein
vor meinen Pflichten stehe bloß und allein
der Alltagstrott verblödet mich sehr
ich hab kein Bock und keine Lust mehr
schreibfaul und Träge bin ich ja geworden
hinter meinem Komfort bleibe ich geborgen
manchmal denk ich an die Vergangenheit
waren schöne Zeiten, das ist die Wahrheit
heut läuft die Zeit so schnell und Rapide
das ist eine Welt für Dumm und Stupide
Panos B. Zogas
IE WAHRHEIT UND DIE LÜGE
Ich betrachtete die Wahrheit, wie sie nackt auf der Straße lief
«seht, ich bin die Wahrheit» vergeblich zu den Menschen rief
viele vermieden es, sie sogar zu sehen
und andere, sah ich, erschreckend davon zu gehen
wenigen war sie bekannt, die sie so wirklich liebten,
die meisten hingegen sie aber ignorierten
Auf einmal schaute ich sie, wie sie die Lüge traf
die Kleider der Wahrheit trug sie so elegant und brav
Die Wahrheit guckt die Lüge an, sie bleibt reglos und matt
da sie die Kleider der Wahrheit vor langer Zeit gestohlen hat
Die Wahrheit packt mit recht so eine Wut, da sie darunter leidet
ihre Kleider nahm sofort zurück, somit die Lüge entkleidet
So steht jetzt die Lüge nackt vor der Wahrheit
auf der Straße sucht nach Hilfe, vor ihrer Nacktheit
die gewiß sie ihr keiner zu geben wagt
da die ganze Welt nun weiß, weshalb ist die Wahrheit nackt.
Panagiotis Zogas
ΕΙΜΑΡΜΕΝΗ
Μοιάζει με όχημα η ζωή
με οδηγό την ειμαρμένη,
κι είναι η ατραπός που ακολουθεί
πολύ σοφά προδιαγραμμένη,
είναι μια κοσμική αρχή
που κάνει παρεμβάσεις,
όταν τ’ ανθρώπου η ψυχή
πέφτει σε παραβάσεις,
θέλει απ’ αγάπη και στοργή
να του υπενθυμίσει,
ότι έχει σπείρει στην ζωή
αυτό και θα θερίσει,
δίκαιος δάσκαλος λοιπόν
είναι η ειμαρμένη,
που με τις πράξεις του
ο καθένας την υφαίνει.
Πάνος B. Ζώγας
(Μάρτιος 2004)
«Ο ΠΟΛΙΤΙΚΑΝΤΗΣ»
ΕΙΠΑ –ΞΕΙΠΑ
Είπα-ξείπα ξαναλέω
όλα εγώ τα παραλέω,
πάντα ράβω και ξηλώνω
μετά πάλι τα μπαλώνω,
ότι λέγω τ’ αναιρώ
γι’ αυτό κάνω ότι μπορώ,
νάμαι όλο υποθέσεις
όλο θα και υποσχέσεις.
Είν’ αλήθεια είπα –ξείπα
στο νερό κάνω μια τρύπα,
όλοι γύρω τριγυρίζουν
με χαρά πανηγυρίζουν,
πολιτεύομαι στα συν
πάλι βρίσκομαι στα πλην,
πολιτεύομαι στα αντί
δεν ανήκω σε μαντρί,
οι «τσομπάνοι» είναι φίλοι
τρώω μαζί τους το σταφύλι,
η δική μου η αβάντα
κερδισμένος νάμαι πάντα,
μία είναι η ουσία
δύναμή μου η υποκρισία
έχω μάσκες στο τσεπάκι
να σκεπάζω προσωπάκι
είπα –ξείπα και το λέω
έτσι είμαι εγώ δεν φταίω…
Το Παράπονο
Το ψέμα και την απονιά την χόρτασα
αηδίασα, βαρέθηκε και πόνεσα
Στη αρπαγή, την λαμογιά, στα βάσανα
την μπόχα και την δυσωδία ανάσαινα
Κόσμε που λοξά ,στραβά πορεύεις
μεσ’ στο γκρεμό, στα τάρταρα οδεύεις.
Πάνος B. Ζώγας, 11.07.2009
ΕΙΝ’ ΑΥΤΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ;
ΕΙΝ’ ΑΥΤΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ;
Κατανάλωση, υλισμός
είν’ αυτός πολιτισμός;
ανισότητα, αδικία,
άγχος, μίσος και κακία,
κάθε μέρα αγωνία,
ανεργία και ανία,
κάθε λίγο και λιγάκι
να και ένα καυγαδάκι,
κρέμα θέλει το παιδάκι,
δεν φθάνει το παραδάκι,
δίνουν παίρνουν τα διαζύγια,
γίναν οι άνθρωποι υποζύγια,
τα παιδάκια την πληρώνουν,
οι μεγάλοι τα πληγώνουν,
για προβλήματα μιλάμε,
όλοι πια παραμιλάμε,
τον εαυτό σου λίγο σώσε,
απ’ το δώσε, πάρε-δώσε,
τι σενάρια , τι πλοκή,
δεν λείπει η διαπλοκή,
από ψέμα και απάτη,
όλοι είμαστε χορτάτοι,
κι έγινε η ζωή ηλίθια,
αφού λείπει η αλήθεια,
φύγαν πια τα ιδανικά ,
ζούμε και με δανεικά,
πάσχει αυτή η κοινωνία
κι από επικοινωνία,
και μια δίκαια πολιτεία
θέλει κι αξιοκρατία,
τι θα γίνει , ποιος να ξέρει,
ο θεός να βάλει το χέρι.
Παναγιώτης Β. Ζώγας
05.12.2004
(πρώτη δημοσίευση "Αναγγελία")
Η ΟΨΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ
Βλέπω τον κόσμο σήμερα απ΄ την δικιά μου όψη
μου φαίνεται να βρίσκεται στου ξυραφιού την κόψη
Λες νάταν έτσι και παλιά αναρωτιέμαι πάλι
άλλοι να ζούνε φτωχικά και άλλοι στην κραιπάλη
και πήρα την απάντηση, πως έτσι ήταν και πρώτα
αν πιο πολλά να μάθεις θες, τους πιο μεγάλους ρώτα
Ηταν και τότε οι άνθρωποι σκληροί, άπονοι κι υποκριτές
στο χρήμα πίστευαν τόσο πολύ, ήταν υλιστές΄?
Δεν είχαν αξίες ηθικές, πάθαν τόσο μεγάλη πτώση
δεν είχαν κάποιους με ιδανικά, κάποιους για να τους σώσει?
Για όλα που ειπώθηκαν, μεγάλη ειν΄ η απορία
τις απαντήσεις θα της βρεις με σιγουριά στην ιστορία
δεν άλλαξε πια τίποτε, δεν γίναν εφευρέσεις
συστήματα κοινωνικά δεν κάνανε, ποιο λίγο να πονέσεις?
Μεγάλο βήμα έγινε και στην τεχνολογία
σε σύγκριση μ΄αλλους τομείς μικρή ειν΄αναλογία
Και πάλι παρατήρησα , έτσι ήταν και πρώτα
αν τώρα αμφιβάλεις, τους ειδικούς για ρώτα.
Μα κάποια πρόοδος έγινε, σε μερικούς της επιστήμης χώρους
και θετικά αλλάξανε κάποιους από της ζωής μας πόρους
Δεν αντιλέγω , αυτό όμως ισχύει για χώρες προηγμένες
για κοίτα όμως τι τρέχει σ΄ Αφρική, Ασία πούνε στην φτώχια βουτηγμένες
Αυτό είναι βέβαια άδικο, κι αυτή είναι η αλήθεια
μα έτσι κάπως ήταν και παλιά, αφού οι πλούσιοι είχαν την συνήθεια
τους άλλους να υποτάσσουν, να τους εκμεταλλεύουν
και γι ένα μεροκάματο γι αυτούς για να δουλεύουν
Ο κόσμος είναι σύνθετος, γεμάτος ποικιλία
απ΄ την μια ο πόλεμος, η φτώχια απ΄ την άλλη μεγαλεία
Κι ύστερα απ΄ όλα αυτά μια συμβουλή μας μένει
μ΄ αγάπη, ελπίδα και σκέψη θετική, βλέπε την οικουμένη.
Πάνος B. Ζώγας, 11. Μαίου 2001
Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΨΕΜΑ
Την αλήθεια παρατήρησα γυμνή στους δρόμους να γυρίζει
«εγώ είμ΄ αλήθεια φώναζε, κανείς δεν με γνωρίζει ,»
πολλοί την αποφεύγανε και να την κοιτάζουν
κι άλλοι με τρόμο έβλεπα στα πόδια να το βάζουν
λίγοι μόνο την ήξεραν και την αγαπούσαν
ενώ οι περισσότεροι όμως την αγνοούσαν
Για μια στιγμή την βλέπω το ψέμα συναντάει
τα ρούχα της αλήθειας κομψά για να φοράει
Η αλήθεια κοιτά το ψέμα κι αυτό δεν βγάζει λέξει
αφού τα ρούχα της αλήθειας προ πολλού τα είχε κλέψει
Η αλήθεια με το δίκαιο της αρχίζει να θυμώνει
τα ρούχα παίρνει πίσω το ψέμα ξεγυμνώνει
κι έτσι τώρα το ψέμα γυμνό μπρος στην αλήθεια
στους δρόμους τριγυρνάει ζητάει για βοήθεια
που βέβαια κανείς δεν την προσφέρει
γιατί γυμνή είν΄ η αλήθεια; όλος ο κόσμος ξέρει.
Πάνος B. Ζώγας, Κολωνία 5. Ιουνίου 2001
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)